• รีวิวหนังผี เรื่องสยองขวัญ วิญญาณ Ghost

ลัดดาแลนด์

ลัดดาแลนด์ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ ออกฉายวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2554 ร่วมเขียนบทและะกำกับโดยโสภณ ศักดาพิศิษฏ์ ผลิตโดยจอกว้างฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดยจีทีเอช นำแสดงโดย สหรัถ สังคปรีชา, ปิยธิดา วรมุสิก

แนวคิดหลัก ๆ ของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ แดนผีที่ดุที่สุดในเชียงใหม่ อยู่ในหมู่บ้าน ลัดดาแลนด์ ซึ่งมีการฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยม และต่อเนื่องสืบมา โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเรตติ้ง “น 18+” (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้ที่อายุตั้งแต่ 18 ขึ้นไป) ภาพยนตร์เรื่องนี้มีสโลแกนเด็ดว่า “หมู่บ้านแห่งนี้จะอยู่หรือจะย้าย เมื่อคนตายมาหาถึงบ้าน”  ธีร์ ชายวัยกลางคน ไม่มีปัญญาซื้อบ้าน ได้เช่าอพาร์ตเมนต์เป็นที่อยู่ ทำให้เขารู้สึกผิดต่อทุกคนในครอบครัว คือ ป่าน ภรรยา, แนน ลูกสาววัยรุ่น และ นัท ลูกชายวัย 5 ขวบ ธีร์ คิดว่าตัวเองคงเป็นสามี เป็นพ่อ เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ไม่เอาไหนหากไม่สามารถมีบ้านสักหลังไว้เป็นหลัก

     ต่อมา ธีร์ได้รับข้อเสนอ ให้เป็นตำแหน่งผู้ช่วยฝ่ายการตลาดที่บริษัทแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ด้วยเงินเดือนที่มากขึ้นและค่าที่ดินที่ถูกลง ธีร์ ตัดสินใจไปตั้งรกรากในบ้านที่หมู่บ้านลัดดาแลนด์ โดยไม่ฟังคำทัดทานของภรรยาและลูก ธีร์ เชื่อว่าครอบครัวของเขาจะมีความสุขมากกว่า
     ในค่ำคืนเดียวกันนั้นเอง มีเด็กรับใช้ชาวพม่าของบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านถูกฆาตกรรมอย่างทารุณ คนร้ายสาดน้ำกรดจนใบหน้าแหลกเหลวแล้วทุบตีเธอจนตายก่อนนำศพไปยัดไว้ ในตู้เย็น ซึ่งต่อมาทุกหมู่บ้านจะได้ประสบกับสิ่งสยองขวัญที่กำลังจะเกิดขึ้น

เลยอ่ะ ตอนฉากที่ธีร์วิ่งไปรอบๆ หมู่บ้านแล้วพบว่าคนในหมู่บ้านหายไปหมดนี่จัดว่าเรียบง่ายแต่หลอนเพราะบรรยากาศมากๆ เลย ฉากผีโผล่อะไรต่างๆ ทำได้น่ากลัวสมเป็นหนังผีไทย แต่ผมชักจะเริ่มเอียนหนังผีไทยแล้วมั้งก็เลยไม่ได้ผวากับผีที่ปรากฏบนจอเท่าไหร่ แต่ผมจะออกอาการผวาโดยการตกใจกับ Jumpscare เสียมากกว่า ซิ่งต้องบอกเลยว่า Sound Design เรื่องนี้มือหนักจริงๆ ทั้งๆ ที่บนจอมันไม่ได้มีอะไรเลย มันก็ยังจะใส่ซาวด์เข้ามา ขนาดมีคนเดินผ่านจอเฉยๆ มันก็ยังตื้ง! ตื้ง! ตื้ง! อยู่เลย ดีนะที่อิฉันผ่านหนังผีที่มี Jumpscare มาเยอะ(พวก Conjuring, Lights Out, Annabelle, Insidious โดนมาหมดอ่ะไอ้ตุ้งแช่เนี่ย) มิฉะนั้นอิฉันต้องตระหนกตกใจกับฉากพวกนี้แน่นอนเลยค่ะคุณจอห์น(พูดซะผู้ดี555) ถ้าเว้ากันซื่อๆ ผมไม่ค่อยกลัวผีในเรื่องซักเท่าไหร่ครับ แต่ตุ้งแช่นี่มีโหยงบ้าง ฉะนั้นในฐานะหนังผี หนังยังไม่ทำให้ผมผวาได้เต็มที่ครับ แต่ส่วนที่ผมประทับมากกว่าผี ก็คือดราม่าเนี่ยแหละ

ออกไป จะพบว่านี่คือหนังดราม่าครอบครัวดีๆ เรื่องหนึ่งนี่เอง หนังสอนคนดูที่มีฐานะเป็นพ่อแม่คนได้เด็ดขาดมากๆ ครับ เปิดมาช่วงต้นเรื่องผมก็ชอบละ ไอ้ฉากที่นั่งกินข้าวด้วยกันและก็ฉาก”รายงานบ้าอะไร” นั่นแหละ ผมนี่เข้าใจหัวอกคนเป็นพ่อเลยครับ ว่าต้องแบกภาระที่หนักอึ้งนี่มันยากขนาดไหน และต้องทำลูกๆ ยอมรับในสิ่งที่เป็นอยู่ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เราก็ต้องทำให้ลูกๆ มีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้ และก็ประเด็นผีที่ใส่เข้ามา ผมว่าตรงนี้ผกก. จงใจให้เราคิดตามมากกว่า ว่าผีในเรื่องเนี่ย มันก็คือ”ปัญหาของครอบครัว” เนี่ยแหละ แล้วก็เป็นปัญหาที่คนเป็นพ่อแม่ขจัดไปไม่ได้ซักที แล้วพอไม่มีปัญญาปัดปัญหาออกไป ก็เหมือนกับว่าทุกอย่างมันกำลังแย่ลง และสุดท้ายก็หนีปัญหาไปโดยการกำจัดตัวเริ่มปัญหาออกไป นั่นก็คือ”ตัวเราเอง”

     ใครที่อ่านถึงตรงนี้แล้วมีปัญหาครอบครัวอยู่ ก็ไม่ต้องไปกังวลนะครับ หากเรา”สู้”ต่อไป รับรองทุกอย่างมันจะดีขึ้นเองครับ ฟ้าดินไม่แกล้งเราหรอก ซักวันต้องเป็นวันของคุณ สู้ๆ ครับ

แน่นอนครับว่าบทดราม่าที่หนักแน่นขนาดนี้ ถ้าใครตีบทไม่แตกมีหวังไม่อินแน่นอน ปรากฏว่านักแสดงทุกคนทำหน้าที่ตามบทที่ตัวเองได้รับได้ดีมากๆ เลยครับ พี่ก้องนี่เล่นเป็นคุณพ่อได้สมบทบาทมากๆ อ่ะ มีหลายฉากที่อยากจะถวายรางวัลให้เลย อย่างฉากนั่งดูบัญชีนี่ใช่มากอ่ะ ทำเอาผมกลั้นน้ำตาแทบไม่อยู่ ส่วนป๊อก ก็ทำได้ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน ฉากในโรงพยาบาลนี่ยกให้เป็นฉากที่ดีที่สุดของหนังเลย สุดยอดจริงๆ ส่วนปันปันนี่ก็เทพเกินวัยจริงๆ ฉากที่เจอพ่อในร้านมินิมาร์ทนี่สุดยอดจริงๆ ส่วนคนอื่นๆ ที่เป็นนักแสดงสมทบก็เพิ่มเติมความแน่นของหนังได้ดีทุกคน เรียกได้ว่านักแสดงช่วยหนังได้เยอะจริงๆ เรื่องนี้

     ที่ผมเขียนมาทั้งหมดนี่แทบจะไม่ได้พูดถึงผีเลยนะ(ทั้งๆ ที่มันเป็นหนังผี) ต้องพูดว่ามันเป็นหนังดราม่าครอบครัวเสียดีกว่า เพราะปมชีวิตของสมาชิกครอบครัวแต่ละคนในเรื่องนี่ช่วยปิดรูโหว่หนังได้มิดเลย(ส่วนหนึ่งเพราะหนังสั้นที่ออกมาตามหลังด้วย) ฉะนั้นใครที่ยังไม่ได้ดูผมขอแนะนำให้ลดทอนความคาดหวังเรื่องความน่ากลัวลงไปหน่อยก็ดีนะครับ เพราะหนังจะน่าตกใจมากกว่าน่ากลัวเสียอีก แต่ถ้าใครอยากดูหนังดราม่าที่มีบทเข้มข้น สอนใจคนดูได้ดี แนะนำเลยครับ ไม่ผิดหวังแน่นอน(เพียงแต่ต้องฝ่าฟัน Jumpscare ไปให้ได้เท่านั้นเอง)